Bu, genç hissetmeyi özleyen ve bu nedenle kendisini gençliğinde kendisine mutluluk getiren birçok oyunu oynarken bulan Simon Cardy'den bir fikir yazısı. Bu pek çok oyundan sadece biri.
Bakın, Burnout 3: Takedown'ın en iyisi olduğu konusunda fikir birliğinin olduğunu biliyorum; sonuçta seriyi tamamen yeni bir tehlikeli sürüş çağına sokmak için oyunun kurallarını değiştiren alt etme mekaniğini tanıttı. Ama tüm bunlara rağmen ben her zaman İntikam'ı tercih ettim. Bunun en iyi soğuk servis edilen bir yemek olduğunu söylüyorlar, bu yüzden yaklaşık 21 yıl sonra, ilk baştaki kauçuk yakıcı sıcaklığı söndükten çok sonra, hala aynı büyüyü taşıyıp taşımadığını görmek için diskimi Xbox'ıma geri koydum.
Spoiler: Burnout Revenge hala son derece iyi.
Burnout Revenge'de geçirdiğim birkaç saat içinde çok fazla gerçek yarış yaptığımdan değil. İşin güzel yanı, sadece çarpışma modunu oynayarak yeterli yıldız kazanarak kariyer modundan ve oldukça genel küresel ortamlarının bir sonraki aşamasına geçebilmenizdir. Yani neredeyse tamamen yaptığım şey bu. Dışarıda yaz havasının tadını çıkarıyor olabilirim ama Crashbreaker düğmesine basıp yeni bir yüksek skorla aramdaki zavallı sivilleri patlatabilecekken neden bunu yapayım ki?
Burnout Revenge'e dair güzel anılarımın, rayların çoğunun üzerinde yer alan güneşli parıltı kadar pembe olmadığını görmek beni rahatlattı. Hâlâ muhteşem bir oyun ve açık dünya Burnout Paradise'ın kesinlikle keyifli yanları olsa da seri hiçbir zaman bundan daha iyi olamadı, en azından benim fikrime göre. Star Wars Galactic Racer nihayet buraya gelene kadar önümüzdeki birkaç hafta içinde tekrar bu oyuna dalmayı sabırsızlıkla bekliyorum - eski Burnout geliştiricilerinin şu ana kadar her oynadığımızda bizi etkileyen son derece hızlı ve tehlikeli bir proje. Crash Modu olmayabilir, ancak klasik Criterion ruhunun bir kısmı parlıyorsa, o zaman harika bir zaman geçiriyoruz demektir..